Category Archives: Edukacja.

Leki na RZS.

Leczenie RZS

Metody leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów zmieniły się w ostatnich latach – obecnie podstawową rolę w leczeniu RZS odgrywają leki modyfikujące przebieg choroby (LMPCh). W leczeniu RZS dąży się już nie tylko do łagodzenia objawów choroby, ale też do osiągnięcia remisji, czyli braku objawów i cech aktywności w badaniach obrazowych i laboratoryjnych. Podstawą terapii RZS są regularne wizyty i badania laboratoryjne oceniające skuteczność leczenia.

Leczenie RZS – niesteroidowe leki przeciwzapalne

Zanim w leczeniu RZS wprowadzone zostaną leki modyfikujące przebieg RZS i do czasu uzyskania odpowiedzi na leczenie lekami modyfikującymi, stosowane są niesteroidowe leki przeciwzapalne. Czasami niesteroidowe leki przeciwzapalne stosowane są również w momencie zaostrzenia objawów RZS. Przykładowe leki i substancje czynne: ibuprofen; Nimesulid; ketoprofen; Diklofenaknaproksen.

Leczenie RZS – glikokortykosteroidy

Glikokortykosteroidy, czyli leki zmniejszające objawy zapalenia stawów i hamujące proces ich niszczenia, stosowane są również w pierwszej fazie leczenia RZS (niektóre z nich mogą być również podawane bezpośrednio do wewnątrz stawu objętego zmianami). Ze względu na działania niepożądane dawki steroidu zastępuje się jak najszybciej lekami modyfikującymi przebieg choroby.

Leczenie RZS – leki modyfikujące przebieg choroby

Leki modyfikujące przebieg choroby działają po ok. 4-8 tygodni i odgrywają podstawową rolę w leczeniu RZS (hamują proces niszczenia stawów). Lekiem pierwszego wyboru jest metotreksat, czyli antagonista kwasu foliowego (co oznacza, że łączy się z jego receptorami i uniemożliwia jego działanie). Inne przykładowe LMPCh stosowane w leczeniu RZS to m.in. sulfasalazyna; cyklosporyna; chlorochina; sole złota.

Leczenie RZS – leki biologiczne

Leki modyfikujące przebieg choroby można podzielić na syntetyczne (niebiologiczne) i biologiczne, które stosowane są coraz częściej – szczególnie gdy półroczna terapia RZS innymi lekami nie przynosi rezultatów. Przykładowe leki biologiczne stosowane w leczeniu RZS: abatacept, certolizumab, etanercept, adalimumab, rytuksymab, tocilizumab.

Leczenie RZS – leki przeciwbólowe

Leki przeciwbólowe (np. opioidy, paracetamol) stosowane są tylko w niektórych przypadkach leczenia objawowego RZS – np. gdy występują przeciwwskazania do stosowania niektórych leków (np. choroby wątroby, nerek, gruźlicy).

(Apteline.pl)

Maseczki.

Co za szczęście, że aktualnie w Belgii są obowiązkowe. Nie neguję sensu ich noszenia, a nawet bardzo jestem z tego zakazu zadowolona.
Dlaczego?
Ano dlatego, że zrobiła mi się na górnej wardze opryszczka wielkości balonu (no prawie). A maseczka pięknie to bolące, piekące i swędzące szkaradztwo ukrywa. Ot, co.

Opryszczka na ustach, choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2, to najczęstsza postać nawrotowa opryszczki. Inne nazwy zakażenia opryszczkowego to: febra, skwarka, zimno na ustach, opryszczka pospolita, opryszczka zwykła.

Wirus HSV to skrót od Herpes simplex virus, czyli: wirus opryszczki zwykłej. Wirusy te spokrewnione są z wirusem półpaśca i ospy wietrznej.

Wirus opryszczki typu 1. (HSV-1) występuje w ślinie, a zakażenie opryszczką można złapać zarówno po bezpośrednim kontakcie ze zmienionymi miejscami na błonach śluzowych (np. pocałunek), jak i poprzez korzystanie z osobą zarażoną opryszczką ze wspólnych naczyń czy ręczników

Przebijanie pęcherzyków w opryszczce nie przyspiesza przebiegu choroby. W płynie surowiczym stężenie wirusów opryszczki jest bardzo wysokie – w czasie takich zabiegów może dojść do przeniesienia wirusa w inne miejsc

Pozbycie się wirusa opryszczki nie jest możliwe. W leczeniu opryszczki wargowej stosuje się działające na objawy maści na opryszczkę – maści z antybiotykami oraz tabletki (leki przeciwwirusowe na opryszczkę).

W przypadku dokuczliwego bólu w przebiegu opryszczki na ustach mogą być polecone leki przeciwbólowe lub miejscowo znieczulające (np. lidokaina).

Jeśli nawroty opryszczki wargowej są częste – lekarz może zalecić terapię przeciwdziałającą opryszczce (stosowane są wówczas leki antywirusowe.”

(Apteline.pl)

RZS – początki.

Reumatoidalne zapalenie stawów – objawy wczesne

  • ból stawów po przebudzeniu;
  • sztywność mięśni;
  • obrzęki;
  • zmęczenie;
  • utrata wagi;
  • brak apetytu;
  • stan podgorączkowy;
  • sztywność mięśni;
  • osłabienie mięśni;
  • zaniki mięśni;
  • obrzęki;
  • tkliwość stawu na dotyk i uścisk;
  • ograniczenie ruchomości stawów;
  • przykurcze stawów;
  • problemy z wyprostowaniem palców;
  • ból karku;
  • zawroty głowy;
  • zaburzenia równowagi;
  • zaburzenia mowy;
  • drętwienie;
  • mrowienie palców;
  • niemożność zaciśnięcia dłoni w pięść

Wczesne objawy reumatoidalnego zapalenia stawów nie są dokuczliwe, co sprawia, że chorzy zgłaszają się do lekarza dopiero na kolejnym etapie rozwoju choroby. W RZS występuje symetryczne przewlekłe zapalenie stawów.

Nie lekceważcie. Czas gra istotną rolę.

Chroniczne zmęczenie.

No właśnie. Gdyby istniały jakieś mistrzostwa świata w dziedzinie zamęczania ludzi to zapewniam, że gościec byłby zwycięzcą.
Czasami jestem pytana o moje samopoczucie. Kiedy jestem akurat w dobrym nastroju to odpowiadam, że wszystko jest ok. Kłamiąc oczywiście jak z nut.

Kiedy powiem prawdę, że zdycham i że jestem strasznie, i koszmarnie zmęczona pada pytanie „zmęczona, ale czym? No właśnie. Czym? Ano niczym. Życiem być może. Nie muszę nawet placem kiwnąć, żeby padać na twarz. Szczerze mówiąc nawet nie pamiętam, jak to jest NIE być zmęczoną, ale podejrzewam, że jest to całkiem fajne uczucie.

Wielokrotnie bywa, że z tego zmęczenia płaczę lub chce mi się wymiotować.

„Był zmęczony, obolały, rozczarowany. Pragnął przestać być, zniknąć, zgasnąć, zamknąć oczy i nigdy już ich nie otwierać, w tym czy innym ciele, w tym czy innym świecie. Pociągała go ciemność pod powiekami. Myśl, że miałby się gdzieś jeszcze obudzić, nieznośnie go męczyła.

(O.Tokarczuk).



Caroline.

U duńskiej tenisistki polskiego pochodzenia Caroline Wozniacki zdiagnozowano ciężką chorobę – reumatoidalne zapalenie stawów. Zawodniczka poinformowała o tym na konferencji prasowej po zakończeniu sezonu.

Wozniacki przyznała, że niepokojące objawy zauważyła u siebie w lipcu podczas rozgrywek w Wimbledonie. Nie mogła unieść ręki, bywały sytuacje, że nie była w stanie podnieść się z łóżka.

Ponieważ doskonale zna swój organizm, szybko zorientowała się, że wymaga pomocy lekarskiej.

Jednak diagnoza, którą poznała w sierpniu przed turniejem US Open, przytłoczyła ją. Dowiedziała się, że cierpi na reumatoidalne zapalenie stawów, które u 28-letniej zawodniczki wystąpiło wyjątkowo wcześnie.

Dotknięte tą autoimmunologiczną chorobą osoby pierwsze objawy mają między 40. a 50. rokiem życia.

Wozniacki zapewnia jednak, że się nie poddaje, zwróciła się o pomoc do najlepszych lekarzy.

Już po usłyszeniu diagnozy wygrała turniej w Pekinie. Uważa, że udowodniła tym sobie, że jest w stanie skutecznie walczyć z chorobą i liczy na to, że inne dotknięte nią osoby wezmą z niej przykład.

Reumatoidalne zapalenie stawów, czyli gościec stawowy to choroba tkanki łącznej. Powoduje  destrukcję tkanek stawowych, ich zesztywnienie,  zniekształcenie, z czasem – upośledzenie sprawności ruchowej.

Przyczyny choroby są nieznane, trzykrotnie częściej dotyka ona kobiety niż mężczyzn, lekarze podejrzewają, że jedną z przyczyn gośćca mogą być wahania hormonów w zależności od etapu rozwoju.

(Rzeczpospolita).

P.S.

Tenis kocham I kochałam prawie od zawsze. Mam nadzieję, że w przyszłym roku powrócą i Wielkie Szlemy, i inne konkursy. Mówiąc tenis mam na myśli tenis męski. Żeńskiego nie trawię i staram się nie oglądać, ale czasami się poddaję i jednak oglądam.
Po co więc publikuję ten artykulik? Nawet nie podpisany, no bo tak właściwie to po co? Tak w zasadzie to nawet nie jest artykulik, a tłumaczenie na kolanie (lub jak mawiają Flamandowie „między zupą, a ziemniakami) jakiegoś tekstu.

Tak w zasadzie to fajnie, że za taką pracę dostaje się kasę.

Ano dlatego, że dzięki Wozniacki wiele ludzi na tym świecie się dowiedziało o istnieniu gośćca, o tym, że niszczy, szkodzi, okropnie boli i że zbiera żniwo nie tylko u +80 łatków.
Caroline była tenisistką dobrą, ale nie wybitną. Nigdy nie byłam fanką ani jej gry, ani przaśnej, słowiańskiej urody. Wypowiedzi tenisistki na temat schorzenia są buńczuczne i jakże typowe dla tych, którzy dopiero przygodę z RZS zaczynają. Jest jeszcze młoda, a w leczeniu gośćca czas niestety odgrywa wielką rolę i działa zawsze na niekorzyść pacjenta.

Mam nadzieję, że gościec jej nie zeżre zbyt szybko.

Caroline trzym się!!!!!!

Reumatyzm palindromiczny.

“Ta specyficzna choroba stawów diagnozowana jest bardzo rzadko i w równym stopniu atakuje kobiety, jak i mężczyzn. Reumatyzm palindromiczny charakteryzuje się nagłymi i niespodziewanymi atakami bólu i równie nagłym ustąpieniem dolegliwości. Zazwyczaj utrzymuje się od kilku godzin do maksymalnie kilku dni.

Schorzenie, nazywane także syndromem Hench-Rosenberga zaliczane jest chorób immunologicznych o nieznanym pochodzeniu. W czasie ataku układ immunologiczny wytwarza przeciwciała atakujące zdrowe tkanki.

Mimo że pacjenci skarżą się na ból z jednego lub kilku stawów ustąpienie ataku w miejscu, w którym skumulowały się dolegliwości nie obserwuje się żadnych niepokojących zmian. Zdaniem specjalistów przypadłość ta, to niewykształcona postać reumatoidalnego zapalenia stawów. Czasem łączona jest z infekcją bakteryjną bądź wirusową, a także wadą genetyczną wpływająca na nieprawidłowe stężenie hormonów.

Typowe objawy reumatyzmu palindromicznego

Towarzyszące schorzeniu objawy nie różnią się niczym od tych pojawiających się przy klasycznej chorobie stawów. Chorzy najczęściej uskarżają się na ból w stawie (niekiedy w kilku), obrzęk, sztywność oraz wysoką gorączkę. U niektórych pacjentów wokół zajętych obszarów pojawiają się dobrze wyczuwalne guzki pod skórne.

Reumatyzm palindromiczny – diagnoza

Nietypowy przebieg i rozwój reumatyzmu palindromicznego sprawia, że jest on wyjątkowo trudny w zdiagnozowaniu. Bardzo często cierpiące z jego powodu osoby nie łączą go z chorobą, a jedynie chwilową niedyspozycją. Dlatego chorym, u których pojawiają napady bólu stawów zaleca się nie tylko dokładniejszą obserwację własnego ciała, ale i szybką konsultację lekarską. Ponieważ klasyczne badania jak OB. czy CRP wykażą stan zapalny to nie rozpoznają jego przyczyny. Postawienie diagnozy jest możliwe jedynie w oparciu o analizę objawów oraz historii choroby.

Reumatyzm palindromiczny – sposoby leczenia

Wśród dużej grupy pacjentów obserwuje się obecność innej choroby immunologicznej dlatego walka z tą postacią reumatyzmu ogranicza się do łagodzenia jego objawów. Zazwyczaj stosuje się środki przeciwbólowe, przeciwzapalne, a w cięższych przypadkach glikortykosteroidy”.

                                                                    (Gazeta. pl. zdrowie).

Tak se cały czas myślałam, że taka mądra jestem i wiem o reumatyzmie wszystko. A tu niespodzianka ☹

Pierwszy raz w życiu spotykam tę nazwę ☹

6 metod walki z bólem reumatycznym.

4/6 Rozgrzewanie, zamrażanie

Rozgrzewanie, zamrażanie Shutterstock

Leczenie niskimi temperaturami (krioterapię) lekarze zalecają w okresach zaostrzenia chorób. Mogą to być zimne okłady z lodu, chłodne kąpiele, zimne natryski, miejscowe schładzanie oparami ciekłego azotu lub pobyt w kriokomorze (na 1-3 minuty wchodzimy do pomieszczenia o temperaturze minus 130-160°C). Krioterapia powoduje, że naczynia krwionośne na krótko kurczą się pod wpływem chłodu, a potem gwałtownie rozszerzają. Dzięki temu obniża się napięcie mięśniowe i słabiej odczuwamy ból. Wysokie temperatury wykorzystywane są w czasie, gdy dolegliwości są mniejsze. Mogą to być okłady, kąpiele borowinowe, parafina, miejscowe naświetlania lampą sollux. Ciepło powoduje przekrwienie tkanek, dzięki czemu mięśnie rozluźniają się, a ból maleje. Przy niektórych schorzeniach reumatycznych (np. RZS) nie powinno się mocno rozgrzewać stawów, bo wtedy dochodzi do zbyt mocnego ich przekrwienia, a to wzmaga ból.

Środki farmakologiczne Shutterstock

Warto zacząć od paracetamolu. Gdy nie pomaga, należy sięgnąć po niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Trzeba jednak wiedzieć, że mają one wiele działań niepożądanych i dlatego przy dłuższym ich stosowaniu należy kontrolować funkcje nerek i wątroby oraz zwracać uwagę na dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Poza tym, zażywając NLPZ starszej generacji (aspirynę, ketoprofen, piroksikam) trzeba też przyjmować leki, które działają osłonowo na żołądek. Nawet wtedy, gdy ból nie ustąpił całkowicie, nie wolno przekraczać dawki dobowej, określonej przez producenta. Nie należy też stosować jednocześnie dwóch lub więcej leków z tej samej grupy. W związku z tym dobrze jest stosować naprzemiennie leki przeciwbólowe np. 2 tygodnie paracetamol lub nimesulid, a później np. mieloksykam, diclofenak lub ketoprofen. Pozwoli to zregenerować się wątrobie w pierwszym wypadku i nerkom w drugim. O tym, jaki lek i w jakim schemacie przyjmować, powinien decydować lekarz.

                                                    Redakcja Medonet 

6 metod walki z bólem reumatycznym.

Przewlekły ból to objaw, który towarzyszy wszystkim osobom dotkniętym chorobami reumatycznymi. Jego uśmierzanie i zwalczanie powinno być integralną częścią całego leczenia. Najlepsze efekty daje połączenie leczenia farmakologicznego z zabiegami fizykoterapeutycznymi oraz codziennymi ćwiczeniami w domu.

1/6 Światło lasera.

Światło lasera
1/Swiało lasera

Do tego typu terapii używa się w reumatologii laserów niskoenergetycznych, biostymulacyjnych. Do zabiegu należy odsłonić chory staw, wygodnie usiąść lub położyć się – głowica lasera przesuwa się przez kilka minut nad chorym stawem. Strumień spolaryzowanego światła lasera omiata tkliwą okolicę. Zabieg jest bezbolesny. Podobnie jak w przypadku magnetoterapii, laseroterapia poprawia ukrwienie, rozluźnia mięśnie i łagodzi ból.

2/6 Pole magnetyczne

Pole magnetyczne
2/6 Pole magnetyczne

Magnetoterapia to oddziaływanie na organizm pulsującym polem magnetycznym o małej częstotliwości. W czasie zabiegu możemy być w ubraniu, nie trzeba odsłaniać chorego stawu. Bolesny staw, np. nadgarstek, wkładamy na 10-15 minut do specjalnej obręczy (walca), która wytwarza zmienne pole magnetyczne. Magnetoterapia jest bezbolesna, w trakcie zabiegu nic nie czujemy – mrowienia, ciepła czy zimna. Efektem działania pulsacyjnego pola magnetycznego jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, dzięki czemu krew szybciej przez nie płynie (nawet przez te najmniejsze – włosowate), a tkanki są lepiej dotlenione i odżywione. Magnetoterapia wpływa również na przewodnictwo elektryczne nerwów – słabiej odczuwamy ból.

3/6 Terapia prądem.

Terapia prądem
3/6 Terapia prądem

Nasze ciało przewodzi prąd elektryczny, a to daje możliwość zastosowania go w terapii bólu. Pod wpływem prądu stałego dochodzi do rozszerzenia naczyń skóry i głębiej położonych mięśni, poprawia się odżywienie tkanek i przyśpieszają procesy regeneracji. Dzięki działaniu prądu można przez skórę podawać też leki (przeciwzapalne) w postaci płynu. Zabieg taki nosi nazwę jonoforezy. Inne natężenia prądu likwidują ból, rozluźniają mięśnie, wzmagają ich siłę. Metody tej nie stosuje się u osób z wszczepionym stymulatorem serca, ropnymi zmianami na skórze lub skłonnością do krwawień czy zakrzepów. Nie wolno lub skłonnością do krwawień czy zakrzepów. Nie wolno ich też stosować w okolicy implantów metalowych, np. protezy stawu.

c.d.n.