Dusza.

Dusza. Gdzieś tam w przestworzach

 Bardzo wysoko

 Kołysze się.

 Rozdygotana wiatrem

 Podmyta deszczem

 Delikatnie uśpiona
 w ramionach księżyca.

 Gdzieś tam w przestworzach

 Bardzo wysoko

Kołysze się.

Samotnie.

Rozmawia z chmurami.

Żartuje ze słońcem.

Zjada płatki śniegu.

 

Gdzieś tam w przestworzach

Bardzo wysoko

Powoli

Dusza moja

Życie swoje oddaje

Przepływającym obłokom.

 



Dodaj komentarz