Ty.

Jesteś

Promykiem słońca.

Kroplą deszczu

Na wyschniętych ustach.



Zapamiętanym przez powtarzalność

Dotykiem.

Istniejesz jako

Kręgosłup życia.

Jesteś lustrem

W którym przeglądam się roniąc łzy.

Byłeś.

Jesteś.

I proszę bądź nadal.

Zawsze.

Bez końca.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s