Ręka.

Reka. Rozchyliło się niebo.

 Upadły na ziemię kropelki           deszczu

 Dając wątłym kwiatom

 Nadzieję na życie.

 Przez chwilę promyk słońca

 Oślepił beztrosko

 Zadając ból

 Wyblakłym od łez

 Oczom.


Wyciągasz rękę

Szukając przestrzeni

Po omacku
Bezradnie

I niepotrzebnie

 

Rękami
Dotykając ziemi.



Dodaj komentarz