Święty,

 Dobry

 Mikołaju

 Przybądź z dalekiego kraju

 Przybądź

 Przynieś mi prezenty

 Szale

 Wina

 I diamenty.

 I Cię proszę:

 Zdrowia dodaj

 By na świecie była zgoda.

A ja zawsze

Piękna,

Młoda.

By marzenia się spełniły.

A on

Czuły,

Dobry,

Miły.

No i jeszcze

Mądry,

Wierny

I na ciało me pazerny.

Mikołaju

Co, nie słuchasz?

Co, pierdoły?

Dużo pracy?

Stres i tłok?

Znów mam czekać cały rok?

                         Kiedyś mnie zwyczajnie wykończy:(

I szkoda, że nie jestem muzykiem gdyż: “ Jeśli muzyk spędza bezsenne noce tworząc wielkie dzieła, jest to piękna bezsenność”.

                                                                                                                                      (A. de Saint-Exupéry).

 Jak wydmuszkę

 Można mnie bardzo łatwo

 Zgnieść palcami.

 Beztrosko podrzucić w górę

 Lub

 Ledwie trącając

 Zrzucić na ziemię.

 Bez żadnego wysiłku

 Przekładać z ręki do ręki.

 Patrzę w lustro

 Przerażona

 Kruchością

 Wydmuszkowego życia.

 I tak jak ona

Czuję się beznadziejnie

Pusta.



                                 A jednak czyni, a w każdym bądź razie próbuje. Sama sobie „przepisałam” lekarstwa, sama je zakupiłam, a potem sama pożarłam. Łokieć noszę w domu w takim specjalnym, gustownym, granatowym temblaku, który pozostał mi jeszcze po operacji i chyba jest lepiej. Z naciskiem na „chyba”. Ale mniej boli z całą pewnością.

                           Moje chroniczno-patologiczne niedowiarstwo zostało więc słusznie ukarane i w jakimś sensie upokorzone. Dobrze mi tak!

                           Za kilka tygodni muszę iść na wizytę kontrolną do szpitala i wtedy JEDNAK poproszę o zrobienie zdjęcia rentgenowskiego. Ale jestem dobrej myśli, czego zresztą wszystkim na cały weekend serdecznie życzę:)





                                Jako wieloletnia i niepoprawna miłośniczka języka i kultury włoskiej w szerokim tego słowa znaczeniu muszę tę właśnie piosenkę umieścić. Świetne, mądre słowa. Głęboko ironiczne.

                              Ktoś, kto prosi o wybaczenie prezydenta, że się nie czuje Włochem, ale przez przypadek i niestety nim jest.

Można by ten tekst, z małymi poprawkami, przełożyć także na język polski i pasowałby znakomicie.

Grazie Giorgio!

                            Przyznaję się od razu. Zdjęcia nie sa moje. Mąż wrócił z podroży i dał się w końcu uprosić i pozwolił mi je opublikować. Niestety są robione z okna hotelu, taksówki i samolotu. Na inne nie miał zwyczajnie czasu. Ale dobre i to.

A ja je zamieszczam, aby trochę poszpanować;)

                                      W ubiegłym tygodniu, tak zupełnie znienacka, schylając się do psa potknęłam się i upadłam. Nie tak całkiem, bo częściowo na sofę. Od razu dodam, że byłam zupełnie trzeźwa;) Niestety w czasie tego upadku uderzyłam dość mocno łokciem w stół. Na dodatek „tym” łokciem. Od wielu lat w lewym łokciu mam wmontowaną protezę. Proteza ta działała świetnie przez całe wieki, tak dobrze, że prawie zapomniałam o jej istnieniu. Niestety, któregoś dnia wracając ze sklepu potknęłam się na mokrym chodniku i upadłam, łamiąc ją bardzo boleśnie. Taka już ze mnie zawalidroga cholerna. Protezę wymieniono, a po ja ciężkiej, długiej i pełnej bólu najpierw operacji, a później rehabilitacji jakoś doszłam do siebie.

                                      Niestety, aktualnie łokieć boli mnie dość istotnie i boję się ogromnie, że ZNOWU coś się z nim niedobrego zdarzyło. Niech to zwyczajnie szlag trafi! Na razie postanowiłam poczekać i WIERZYĆ, że „samo przejdzie”. 

Wiem, że to jest niemądre, głupie i dziecinne, ale może zadziała?

 Jestem krowa

 Taka jedna

 Ładna

 Śliczna

 I niebiedna.

 Miewam łatki

 Ciapki

 Kratki.

 Lubię trawę

Zjadam kwiatki.

Mleko smaczne produkuję

Bo tak lubię

Bo tak czuję.

Produkuję mleka wiele

I w tygodniu

I w niedziele.

Czasem myślę

Co tu zrobić?

Z takim mlekiem ciężko chodzić.

Jestem sobie taka krowa

Śliczna

Ładna

Się podoba?



                                     Kto cierpiał lub cierpi na migrenę ten wie. Kto nie zaznał tej przyjemności w życiu to niech się naprawdę cieszy i w podzięce idzie na kolanach do np. Lourdes. Straszna rzecz. Na dodatek nigdy nie można przewidzieć kiedy, jak i z jaką mocą zaatakuje.

                                   W ubiegły poniedziałek byłam na kontrolnej wizycie w szpitalu. Rano wszystko było w jak najlepszym porządku, ale już w poczekalni zaczęłam trochę gorzej widzieć i zaczęły mi się pojawiać charakterystyczne „mroczki” przed oczami. Kupiłam coca-colę, która często zapobiegała rozwojowi migreny i faktycznie, po jej wypiciu, na chwilę poczułam się lepiej. Na małą chwilę, niestety. Już w gabinecie u mojego profesora zaczęłam prawie ślepnąć, światło raziło mnie ogromnie i w lewej skroni pojawiło się charakterystyczne dudnienie. Zaczęłam mieć kłopoty z percepcją i z mówieniem. O kontynuacji wizyty nie było mowy. Wezwano taksówkę, do której ledwo się doczołgałam. W samochodzie wznosiłam modły do wszystkich znanych mi bogów, aby dojechać do domu bez wymiotowania, a ponieważ mieszkam prawie w sąsiedztwie szpitala to manewr się powiódł. Leżałam nieżywa w zimnym, ciemnym pokoju prawie do północy. Zwymiotowałam „tylko” 8 razy nie pobijając tym samym swojego życiowego rekordu (dokładnie 15 rzygów).

„Eli, Eli lama sabachthani?”  (Mat. 27)

„Migrena – powtarzający się, najczęściej jednostronny, pulsujący ból głowy. Migrena trwa zazwyczaj od 4 do 72 godzin. Charakteryzuje się różnym stopniem nasilenia i częstotliwością występowania. Bóle nasilają się pod wpływem emocji lub wysiłku fizycznego. Występuje światłowstręt (fotofobia), nadmierna wrażliwość na dźwięki (fonofobia) i zapachy, występują też nudności i wymioty. Niekiedy przed wystąpieniem epizodu migrenowego, może pojawić się tzw. aura (występująca w 10% przypadków migren, w postaci parestezji, ubytków w polu widzenia, pojawienia się mroczków, niedowładu, afazji. Badania na bliźniętach wskazują, że wpływ czynników genetycznych wynosi 60–65%” (Wik.)

                             Bardzo, bardzo marna. Mąż w samolocie do Tokio, a przede mną samotne dni i nieszczęśliwe wieczory. Jak zwykle cierpię kiedy Jego nie ma. I nic na to nie poradzę. I chyba nawet nie chcę.

                       Trochę dla pokrzepienia serca:” Lepiej być nieszczęśliwą samotnie, niż nieszczęśliwą z kimś innym.” ( M. Monroe).

A mówią, że blondynki są głupie… .